Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Για ένα καινούργιο πολιτικό τίποτα

Διαβάζω την επιφυλλίδα του Γιανναρά (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_18/12/2011_466597)

Αναρωτιέμαι, στις δημοσκοπήσεις βρήκε ο αγαπητός δάσκαλος έρεισμα για να μας πείσει για την "προγνωστική ευστοχία" των επιφυλλίδων του;

Και τί άραγε να σημαίνει για τον κ. Γιανναρά το ότι δέχεται πως το γραφείο ενός δημοσκόπου μπορεί να επαληθεύει ή όχι την "προγνωστική ευστοχία" του έργου του;

Δέν είναι τουλάχιστον σκανδαλώδεις (για να μήν πω εμπαιγμός του νου) οι αποκλίσεις μεταξύ των αποτελεσμάτων των δημοσκοπήσεων και της κάλπης;

Μήπως αυτό, αντί να τον χαροποιεί (αν τον χαροποιεί), θα έπρεπε να τον προβληματίζει;

Το "αποτέλεσμα" μιας δημοσκόπησης το οποίο αναιρεί το "αποτέλεσμα" μιας προηγούμενης και με την σειρά του θα αναιρεθεί απ' αυτό μιάς που επίκειται, είναι για τον αγαπητό δάσκαλο, ακράδαντο έρεισμα και λόγος για να πειστούμε για την "προγνωστική ευστοχία" των επιφυλλίδων του;

Είναι άραγε οι δημοσκοπήσεις απλά ένας τρόπος καταγραφής των πολιτικών προτιμήσεων των ψηφοφόρων, ή ένα εργαλείο του ίδιου του πολιτικού συστήματος που στόχο έχει να συντηρεί ένα υψηλό ποσοστό αποχής απ' της εκλογές ώστε το ίδιο να μήν καταρρεύσει ποτέ;

Η αποχή από τις εκλογές είναι αυτή που κρατάει το πολιτικό σύστημα "μπαλσαμωμένο", αυτή "δίνει αηδιαστικό «φιλί ζωής» σε ένα άψυχο, σε προϊούσα αποσύνθεση πτώμα".

Το υπάρχον (φαύλο) πολιτικό σύστημα θα καταρρεύσει όταν θα ψηφίσει και ο τελευταίος Έλληνας πολίτης και η αποχή θα είναι μηδέν.

Τέλος, αναρωτιέμαι, γιατί ο αγαπητός δάσκαλος τιτλοφορεί την επιφυλλίδα του με το "Για ένα καινούργιο πολιτικό σκηνικό" και όχι με το με το "Για ένα καινούργιο πολιτικό σύστημα";